Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Αγαπημένο, λατρεμένο, αφιερωμένο...!

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Ευχαριστώ όσους μου έστειλαν e-mail γιατί:


1.Σταμάτησα να πίνω Coca Cola, αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους λεκέδες στα WC.

2. Σταμάτησα να καταναλώνω ότι είχαμε στο ψυγείο γιατί το σελοφάν και τα τάπερ έχουν ουσίες που σου τρώνε τα σωθικά. Πέταξα και το φούρνο... μικροκυμάτων γιατί είχα μια βόμβα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.

3. Δεν πάω πλέον κινηματογράφο, για να μην κάτσω σε κάθισμα που ίσως να έχει καρφίτσα που φέρει τον ιό του AIDS.

4. Δεν αγοράζω πια από ντελικατέσσεν σπιτικά ντολμαδάκια της κυρά-Μαρίας από τότε που διάβασα ότι είναι της κονσέρβας και με δουλεύουν.

5. Μυρίζω άσχημα, αφού δεν βάζω πλέον αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει καρκίνο. Δεν λούζομαι γιατί φοβάμαι τις εγκεφαλίτιδες.

6. Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητό μου στα supermarkets, ούτε μετακινούμαι με το μετρό διότι ίσως κάποιος μου δώσει να δοκιμάσω κάποιο άρωμα ή μου βάλει σπρέι, για να με ληστέψει αργότερα.

7. Δεν απαντώ το κινητό μου, διότι ίσως μετά μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Τζούνω στην Αλάσκα, Χαράρε ή Τ ιχουάνα. Από τότε μάλιστα που έμαθα ότι μπορεί κάποιος να σε παρακολουθεί, ακόμα και αν το έχεις κλειστό, στο σπίτι μιλάμε με σημειωματάκια.

8. Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι, διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια ασθένεια διότι έμαθα ότι τα χρησιμοποιούν οι αρουραίοι για να κάνουν κακά επάνω τους.

9. Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο κλαμπ, δεν κοιτάζω κανέναν, ακόμα και αν είναι ωραία γυναίκα, διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο και μου βγάλει το συκώτι ή άλλο όργανο για να το πουλήσει στη μαύρη αγορά και ξυπνήσω σε μια μπανιέρα γεμάτη παγάκια.

10. Κατέθεσα όλες τις οικονομίες μου στον λογαριασμό της Αmy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, 7.000 περίπου φορές. Είναι αξιοθαύμαστο, αυτό το παιδί είναι 8 χρόνων από το 1995!!!

11. Δεν τρώω πια χάμπουργκερ στα Mc Donald's γιατί δεν είναι πραγματικό κρέας.

12. Δεν τρώω πια κρέας από τότε που είδα σε εκείνο το e-mail με τι ταΐζουν τα μοσχάρια και τις αγελάδες. Εννοείται ότι έκοψα και το γάλα αφού διάβασα ότι στα σούπερ μάρκετ πουλάνε, με μαιμουδιά, ληγμένο. Εννοείται ότι μετά το mail που έδειχνε ότι ποτίζουν τα λαχανικά με ακάθαρτα νερά, τα έκοψα και αυτά.

13. Από τα πολλά mails με τσόντες που λαμβάνω, γέμισα κόμπλεξ από τα μεγέθη των ανδρικών μορίων και τα καμασουτρικά που είδα..που ντρέπομαι πια να πηδήξω.

10. Έγραψα το όνομά μου περίπου 3.000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος σκίουρου και άλλες 34.967 για να επιστρέψουν οι Άγγλοι τα Ελγίνεια.

11. Έχω μαζέψει περίπου 3.000 χρόνια με κακή τύχη, 18 χρόνια σεξουαλικής ανικανότητας, οι δικοί μου έχουν αρρωστήσει βαριά 7.954 φορές, και έχω πεθάνει 67 φορές από τα chain letters που μου έστειλαν.

Υ.Γ. ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Ε-ΜΑΙL ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 8.500.000 ΑΤΟΜΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 18:34 ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΑΡΑΠΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΗΔΗΞΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.

Αν και αυτό κατά κάποιο τρόπο γίνεται ήδη.....Τα σέβη μου!

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

Γιατί είναι υπέροχο να είσαι άνδρας?


Πάμε να δούμε και κάτι διαφορετικό, αλλά έχει μια δόση αλήθειας στα περισσότερα!ΔΙΟΤΙ στατιστικά κάθε στιγμή σού αναλογούν τέσσερις διαθέσιμες γυναίκες

Δεν είναι ντροπή ούτε μυστικό που αυνανίζεσαι συνεχώς..

Κανείς δεν χαζεύει το στήθος σου, όταν του μιλάς.

Μπορείς να αγοράσεις προφυλακτικά χωρίς ο περιπτεράς να σε φαντάζεται γυμνό.

Μπορείς να βρεις καλή δουλειά κι ας μην έχεις υπέροχα οπίσθια.

ΔΙΟΤΙ καρφάκι δεν σου καίγεται που κανείς δεν πρόσεξε το καινούργιο σου κούρεμα.

Οι ρυτίδες, τ' άσπρα μαλλιά και η κοιλίτσα είναι γοητεία.

Δεν έχεις λόγο να ξυρίζεσαι απ' τον λαιμό και κάτω.

Τα παπούτσια ποτέ δεν σε πληγώνουν.

Αν γουστάρεις, αφήνεις μούσι και μουστάκι.

Μπορείς να ρευτείς ελεύθερα. (λέμε τώρα)

Όταν κάθεσαι, δεν χρειάζεται να θυμάσαι τι φοράς για να βάλεις ανάλογα τα πόδια σου.

Όλοι οι οργασμοί σου είναι αληθινοί...

ΔΙΟΤΙ οι φίλοι σου δεν σου τη σπάνε άμα βάλεις κιλά.

Συνεννοείσαι στο τηλέφωνο σε 30 δευτερολέπτα.

Δεν ψυχαναγκάζεσαι να κουβαλάς μια τσάντα γεμάτη άχρηστα πράγματα.

Στα εστιατόρια τρως όλο το φαγητό σου.

Οι πενθήμερες διακοπές χρειάζονται μια μικρή βαλίτσα μόνο.

Οι ουρές για να πας στις τουαλέτες είναι κατά 80% μικρότερες.

Μπορείς να κάνεις μπάνιο και να ετοιμαστείς σε 10 λεπτά.

Ακόμη και στο κατούρημα έχεις στόχο.

Στα 35 αν είσαι ανύπαντρος, κανείς δεν το κάνει θέμα.

ΔΙΟΤΙ το μόνο βιολογικό ρολόι που έχεις είναι εκείνο που σε ειδοποιεί πως αρχίζει ο ποδοσφαιρικός αγώνας.

Όταν ζοχαδιάζεσαι, δεν φταίει μια αόριστη ορμονική τσιγκολελέτα που εκφράζεται με τη δικαιολογία-πασπαρτού «είμαι αδιάθετη».

Δεν υπάρχει τίποτα ανώμαλο και παρεξηγήσιμο όταν δύο γυναίκες κάνουν σεξ μεταξύ τους· αρκεί να το κάνουν μπροστά σου.

ΔΙΟΤΙ ο γάμος δεν είναι η σημαντικότερη στιγμή της σταδιοδρομίας σου.

Δεν καταλαβαίνεις γιατί πρέπει να συζητάς 6 μήνες πριν και 6 μήνες μετά γι' αυτό

το μισάωρο ορθοστασίας δίπλα σε μια ντυμένη μπομπονιέρα.

Οι ποικιλίες νέων μοντέλων σε αυτοκίνητα και γυναίκες ανανεώνονται συνεχώς.

Όσο υπάρχει ζωή σ'αυτόν τον πλανήτη, θα υπάρχει πάντα και μια Σούλα - ανακουφίστρα, πρόθυμη ν'αποτελέσει την εναλλακτική σου λύση.

ΔΙΟΤΙ σ' ένα πάρτι αν κάποιος φοράει τυχαία τα ίδια ρούχα με σένα μπορεί να

γίνει άνετα κολλητός σου.

Ένα λευκό πουκάμισο με κολαρισμένο γιακά κι ένα ζευγάρι υποδήματα σοβαρά ήταν, είναι και θα είναι πάντα αρκετά.

Έχει αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι που έχουν οπτική επαφή με τα γεννητικά τους

όργανα είναι εξωστρεφείς και άνετοι· καθόλου τσιτωμένοι.

Ε ναι λοιπόν,δεν χρειάζεσαι ποτήρι για να πιεις νερό απ' το μπουκάλι του ψυγείου!

ΔΙΟΤΙ έχεις λόγο τιμής. (εξαρτάται...)

Ανοίγεις τα βαζάκια μόνος σου.

Ξέρεις πώς θ' αλλάξεις λάστιχο στο αυτοκίνητο.

Όλα στο πρόσωπό σου παραμένουν στο φυσικό τους χρώμα.

Δεν χρειάζεται να τακτοποιείς το σπίτι επειδή θα έρθει ο υδραυλικός.

Δεν είναι απαραίτητο να θυμάσαι τα γενέθλια των άλλων.

Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς αν θα φύγει κάποιος πόντος απ' το καλσόν σου· εκτός

αν είσαι τσολιάς στ' ανάκτορα.

ΔΙΟΤΙ όταν χωρίσεις, υπάρχει πάντα τουλάχιστον μία γκόμενα διαθέσιμη,

κολλητή φίλη της δικιάς σου, να σε παρηγορήσει στην αγκαλιά της...

Άμα σφίξουν τα πράγματα υπάρχει πάντα ένα Αγιον Ορος· και μόνο που το ξέρεις, αρκεί.


ΥΓ: Η' όπως λέει και ο Σπύρος όταν λες θες "αυτό" εννοείς αυτό, κ'οχι 10 παραλλαγές του "αυτό" . Παραταύτα γ'αυτό μας αγαπάτε!

ΥΓ Η φωτογραφία είναι η "αδυναμια μου" μιας και μιλάμε για άνδρες. Εγω θα συμπληρώσω , για όμορφους άνδρες!

Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει...


Ομολογώ δεν είχα σκοπό να πιαστώ με κάτι τέτοιο, αλλά θα της το κάνω το χατήρι της Εφούλας, μιας και δεν είναι στα πολύ up της τον τελευταίο καιρό. Επιστροφές, καταστροφές θα σου πω καλή μου και αρκεί. Είναι σαν τον φρέσκο κρουασάν το ψωμί κτλ. Όταν τα ξαναζεσταίνεις δεν τρώγονται για κανένα λόγο στο πλανήτη. Σκληρά, άκαμπτα και παντελώς άνοστα!! Λείπει το φρέσκο βουτυράκι που δίνει και όλη την νοστιμιά στην γεύση!
Τι συμβαίνει όταν μετά από πολλά χρόνια χτυπάει ξαφνικά το κινητό σου τηλέφωνο και βλέπεις μέσα σε 3 λέξεις τα μάτια σου να αλληθωρίζουν? Το τρεις λέξεις είναι σχετικό γιατί σε περίπτωση έντονου θράσους το κείμενο μπορεί να τις ξεπερνά ή και ακόμα να παίρνει την μορφή τηλεφώνου. Ωραία πράγματα. ΄
Το γεγονός ότι ένας πρώην εμφανίζεται από το πουθενά θέλοντας να δηλώσει παρόν μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα, μπορεί και τίποτα. Στην περίπτωση της Εφούλας, το τηλέφωνο από κάποιον που μόλις αφίχθει από εξωτερικό είναι κάπως πιο περίεργο. Του τέστην : το καλησπέρα, επέστρεψα Ελλάδα, μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως:

1. Ήρθα και δεν έχω παρέες.
2. Ήρθα και δεν έχω καβάτζες.
3. Ήρθα και βαριέμαι που ζω.
4. Ήρθα και σε πήρα γιατί δεν σε ξέχασα ποτέ μου (σπάνιο φαινόμενο)
5. Ήρθα γιατί τα πράγματα εις την αλλοδαπήν σκούρυναν, και μαζί με αυτά και οι γκόμενες.
6. Μου έλειψες... (ακόμα πιο σπάνιο)


Σε περιπτώσεις, εκτός Εφης μπορείς να διαβάσεις πολλά τέτοια ραβασάκια που πλέον αντί για χαρτί έρχονται μέσω της νέας τεχνολογίας . (αχ ακόμα θυμάμαι τα δικά μου στο δημοτικό)

Τώρα η Έφη μας ενημέρωσε ότι θα απαντήσει ένα απλό "άντε συνουσιάσου" (μην γίνομαι και αισχρή δεν μου το επιτρέπει η Μπραχαμιώτικη ανατροφή μου).
Πέρα από το χαβαλέ του όλου θέματος τέτοιου είδους επισκέψεις ποτέ δεν ωφέλησαν κανένα από τους δυο εμπλεκόμενους Κυρίως όταν ο ένας από τους δυο έχει προχωρήσει την ζωή του. Σέβομαι απεριόριστα την θέληση των ανθρώπων όπως και το αυθόρμητο του χαρακτήρα τους για να το κάνουν, απλά πρώτα καλό θα είναι να έχουν κάνει ένα σχετικό "ρεπορτάζ" για την ζωή του άλλου, μετά από τόσο μεγάλο διάστημα απουσίας.
Σε όλους μας έχει συμβεί, δεν είναι μόνο θέμα της Έφης. Καθένας έπραξε ανάλογα και σύμφωνα με το πως διατηρεί στον κεφάλι του τον συγκεκριμένο άνθρωπο, γιατί όλοι οι χωρισμοί δεν είναι ίδιοι. Σκοπός είναι να μπορέσεις να μην γυρίσεις τούμπα όλο σου το παρόν, για το παρελθόν. Εκτός αν ακόμα, βρίσκεται στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Εκτός αν εθελοτυφλείς,αλλά γιατί να το κάνεις? Αξίζει τον κόπο? Αναρωτήσου!
Τα σέβη μου.

Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010

Εύχομαι...


"Πρόσεχε τι εύχεσαι γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί", μου έγραψε κάποια στιγμή ο Δημήτρης και εκτός του ότι με "φρέναρε", κατάφερε να με προβληματίσει
Καθένας από εμάς έχει διαφορετικές ευχές ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρίσκεται και ενίοτε και την φάση την οποία περνάει. Πχ:

Στα 5 μου, ευχόμουν να έρθει να μου μιλήσει εκείνο το κατάξανθο παιδί που καθόταν ακριβώς απέναντι μου στο νηπιαγωγείο και γυρνούσε κάθε τόσο και μου χαμογελούσε.

Στα 7 μου ευχόμουν να υπήρχε ένας νόμος που θα έκλεινε όλα τα σχολεία του κόσμου, ή τουλάχιστον (στα κέφια μου) θα μας έφερνε σε αυτά μετά της 10 το πρωί.

Στα 12 μου, ευχόμουν να μην υπήρχε η Φυσική η χημεία και ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ τα μαθηματικά και μαζί με αυτά και όποιοι δάσκαλοι τα δίδασκαν.

Στα 16 μου, ευχόμουν να περάσουν οι μέρες για να φτάσω στην τρίτη λυκείου όπου και θα πήγαινα πενταήμερη. Το μετά από αυτό άλλωστε το είχα ήδη αποφασίσει.

Στα 18 μου ευχόμουν να βρω τον πρίγκιπα του παραμυθιού.

Από τα 20 και μετά ευχόμουν να δουλεύω λιγότερο, ευχή που διατηρώ μέχρι σήμερα (τυχαίο? δεν νομίζω)

Το θετικό με μένα παρατηρώντας τις μέχρι στιγμής ευχές μου, είναι ότι δεν περιείχαν ποτέ την λέξη χρήμα. Όχι στην ζωή μου δεν πείνασα ποτέ, φρόντισαν οι δικοί μου γ' αυτό. Δεν κολυμπούσα στις ανέσεις, αλλά είχα τα απαραίτητα και μου αρκούσαν. Ο έρωτας έπαιζε πάντα πρωτεύοντα ρόλο (αγάπες , λουλούδια , συννεφάκια).


Αναρωτιέμαι αν κάποιες από τις ευχές που έκανα σε καίριες περιόδους της ζωής μου, έπαιρναν σάρκα και οστά, κατά πόσο θα άντεχα τις αλλαγές που θα επέφερε στη ζωή μου?

Μεταξύ μας τον πρίγκιπα τον γνώρισα στα 18 μου, αλλά τον πέταξα στο καλάθι στον αχρήστων, οπότε μάλλον το0ν αναζητούσα απλά σαν πρότυπο ανθρώπου και όχι ουσιαστικά δίπλα μου. Οπότε άκυρο.

Η αλλαγή ώρας στο σχολείο θα δημιουργούσε πρόβλημα στους γονείς μου που δούλευαν και εκείνοι τότε, οπότε, άκυρο. Άσε που έμαθα από νωρίς τι σημαίνει
πρωινό ξύπνημα. (άσχετα αν η δουλειά μου είναι άλλου ωραρίου)

Η φυσική, η χημεία και τα μαθηματικά μπορεί να μην είναι το φόρτε μου, ωστόσο μερικές φορές στην ζωή μου που τα χρειάστηκα μου έλυσαν τα χέρια αυτά τα λίγα που διατήρησα στο κεφάλι μου. Οπότε άκυρο!

Αααα, την πενταήμερη δεν την αλλάζω, έχω να θυμάμαι πολλά ευτράπελα από εκεί οπότε, να μια ευχή που αν και δεν πραγματοποιήθηκε την ώρα που ήθελα αλλά πολύ αργότερα, με δίδαξε τι σημαίνουν οι λέξεις υπομονή, αναμονή, προσμονή για κάτι...

Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ και μεταξύ μας αν σταματήσω ποτέ να δουλεύω θα σαλτάρω εντελώς. Η μόνη διαφορά είναι ότι πλέον σε αυτή τη φάση της ζωής μου, έχω και άλλες προτεραιότητες Ανθρώπους που και θέλω και χρειάζομαι να τους βλέπω συχνότερα. Φίλους και μη, φευγάτους και μη, γελαστούς και μυστηριώδεις και κυρίως στο μυαλό μου γυρίζει ο πρίγκιπας του παραμυθιού. Όχι εκείνος των 18, αυτός που είναι στο δρόμο, 60 χιλιόμετρα απόσταση...

Στα 29 μου δεν ξέρω τι να πρωτοευχηθώ. Φοβάμαι, (ελπίζω, θέλω), οτι μπορεί να πραγματοποιηθούν μπορεί και όχι. Μάλλον θα το αφήσω στη μοίρά του. Τ αναπάντεχα είναι πάντα και τα καλύτερα, ε δεν συμφωνέις?

Τα σέβη μου και προσέξτε τι εύχεστε...μπορεί να πραγματοποιηθεί..!


ΥΓ: εύχομαι να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω να να μην επέτρεπα στον πατέρα μου να φύγει εκείνο το Σαββατοκύριακο...

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Φίλος είναι...


Την Ευτυχία, δεν την ξέρω τόσο καλά. Την γνώρισα σαν νέα συνάδελφο μέσω του φέιςμπουκ και την λάτρεψα από την πρώτη στιγμή. Απλό παιδί, χαμογελαστό, καθόλου κλεισμένο στον εαυτό του,παρά τις δύσκολες συνθήκες τις οποίες βρέθηκε καθ όλη την διαμονή της στην Αθήνα.
"Είναι άσχημο, να μην έχεις φίλους, να μην μπορείς να μοιραστείς αγωνίες, στιγμές και εικόνες", μου ψιθύρισε με όλη της την ειλικρίνεια ένα βράδυ που μιλούσαμε και ένοιωσα ένα τσίμπημα στο στήθος. Παλιές εικόνες της εφηβείας. Ίσως όχι σε τέτοιο βαθμό, αλλά έχω περάσει και εγώ από αυτό το στάδιο.
Τότε ο λόγος ήταν ένας άνδρας. Άφησα πίσω μου φίλους και φίλες και αφοσιώθηκα στην τότε σχέση μου γιατί υπήρχε η λογική του , "θα βγαίνεις μόνο μαζί μου".
Οι επαναστατικές μου τάσεις τότε δεν είχαν ωριμάσει όσο έπρεπε και έτσι στην αρχή της εφηβεία μου αυτό μου φαινόταν λογικό. Να περνάς όλο τον χρόνο με τον άνθρωπό σου. Κάτι η ανάγκη του να νοιώσεις αυτό το συναίσθημα κάτι ο έρωτας που χτύπησε την πόρτα...Κάτι το να κάτι τ'άλλο...
Κάποια χρόνια αργότερα και ενώ η σχέση είχε τελειώσει με δάφνες, απειλές και πολλά απρόοπτα, βρέθηκα στο μέσω της απόλυτης μοναξιάς. Οι φίλες μου, είχαν κάνει τη ζωή τους, τις παρέες τους και εγώ αναρωτιόμουν, τι έκανα λάθος. Για την ακρίβεια, είχε κάνει πολλά λάθη αλλά δεν μπορούσα να τα δω καθαρά.
Οι σχέσεις μου αποκαταστάθηκαν πολύ γρήγορα μαζεύοντας όλο το κόσμο που με ενδιέφερε και ζητώντας μια τεράστια συγνώμη από όλους. Φυσικά και κατάλαβαν. Γ' αυτό και βρίσκονται ακόμη δίπλα μου, με μικρές εξαιρέσεις οι οποίες ξεθώριασαν στο χρόνο.
Οι φίλοι είναι σχεδόν πάντα ότι κοντινότερο έχουμε στη ζωή μας. Μοιραζόμαστε όλες μας τις σκέψεις και τους προβληματισμούς, χωρίς να εμβαθύνουμε βέβαια σε πολύ προσωπικά θέματα.
Κατ'εμέ φίλος δεν είναι αυτός που σου τηλεφωνεί κάθε μέρα.
Φίλος είναι αυτός που θα βρεθεί εκεί την ώρα που πρέπει.
Φίλος είναι αυτός που θα σου μιλήσει σκληρά προκειμένου να καταλάβεις το λάθος σου και να μην το επαναλάβεις.
Φίλος είναι αυτός που δεν θα ανακατευτεί ποτέ στα προσωπικά σου. Θα σεβαστεί την άποψή σου, και όταν του ζητήσεις την δική του θα σου μιλήσει ανοιχτά Πάντα από τη δική του οπτική γωνία.
Φίλοι μου είστε όλοι εσείς εκεί έξω, μετρημένοι στα δάχτυλα αλλά τόσο πολύτιμοι για μένα, όλα αυτά τα χρόνια. Στα εύκολα, στα δύσκολα, στα απλά, στα καθημερινά. Φίλη μου είναι και η Ευτυχία, η οποία και μόνο από το όνομα της σε προδιαθέτει για το πόσο τυχεροί είναι όσοι την περιβάλλουν!
Τα σέβη μου.

**Εξαιρετικά αφιερωμένο στην φίλη μου, Ευτυχία που ξενυχτάει παρέα με το Blog μου. Κοριτσάκι μου μπορεί να μην σε ξέρω καλά, ωστόσο ξέρω πως οι γονείς σου πρέπει ναναι πολύ υπερήφανοι που σε έχουν! Να είσαι πάντα καλά.



"Φίλος" είσαι και "εσύ", που με κάνεις να γελάω κάθε μέρα. Που με κάνεις να νοιώθω ελεύθερη χωρίς να είμαι με "κολάρο" στο λαιμό. Που μιλάς με το εμείς και όχι με το εγώ. Που ακούς, που μοιράζεσαι, που υπάρχεις γενικώς...

Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2010

And I know now

There's place I go where I'm alone, do anything I want, be anyone I want to be!!!Γιατί όλοι μας, κάποτε και ίσως και ακόμα, κάπου κρυβόμαστε - εξαφανιζόμαστε από όλα αναζητώντας γαλήνη. Όταν, απλά λειτουργεί περισσότερο το μονος μου από το πολλοί, ή και ακόμα από το ουτοπικό σε ορισμένες περιπτώσεις, μαζί. Για εκείνους τους μοναχικούς ανθρώπους νομίζω έγραψε την τραγουδάρα ο Faulkner.



***And I know now...