Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Καρακάξα εστί..


Επειδή πρόσφατα με χαρακτήρισαν καρακάξα , είπα να το διακωμωδήσω το θέμα όσο και αν ακούγεται πεζό. Μετά από εκτενή έρευνα κατέληξα ότι τελικά δεν είναι τόσο χάλια όσο νόμιζα.

Προς γνώσιν λοιπόν: Η καρακάξα (επιστημονικό όνομα Pica pica) είναι ξηροβατικό πτηνό, ενδημικό στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βορειοδυτική Αφρική, της οικογένειας των κορακοειδών και είναι ένα από τα πολλά πουλιά που χαρακτηρίζονται ως κίσσες. Έχει μήκος 44 με 46 εκατοστά, από το οποίο στα ενήλικα το μισό είναι η ουρά και άνοιγμα πτερών 52 με 62 εκατοστά. Ο λαιμός, το κεφάλι, και το στήθος είναι μαύρα με ίχνη μεταλλικού μπλε και μοβ. Οι άκρες των φτερών και τα φτερά στον ώμο έχουν καθαρό λευκό χρώμα και τα φτερά έχουν μαύρο χρώμα με πράσινες και βιολετί αποχρώσεις. Η ουρά είναι μαύρη με μπρονζέ πράσινες αποχρώσεις και άλλα ιριδίζοντα χρώματα. Τα πόδια και το ράμφος είναι μαύρα.

Η καρακάξα μπορεί να φάει και ζωικής προέλευσης τροφές όπως αυγά, νεοσσούς και έντομα, αλλά και φυτικής προέλευσης, δηλαδή είναι ένα παμφάγο πτηνό. Είναι μονογαμικό πουλί και τα ζευγάρια μένουν στην περιοχή τους όλο το χρόνο. Η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα την άνοιξη, όποτε και συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός από καρακάξες. Κατασκευάζουν τις σφαιρικές φωλιές τους ψηλά πάνω σε δέντρα στερεωμένες σε κάποιο κεντρικό κλαδί. Γεννάει 5 με 8 σχετικά μικρά αυγά που έχουν κατά κύριο λόγο μπλε-πράσινο χρώμα με πολλές κοντινές καφέ και γκρι πιτσιλιές.

**Κρατάω το παμφάγο όν, το μονογαμικό πουλί, και ότι τα αυγά μου διαθέτουν και πράσινο χρώμα (ζήτω ο Παναθηναϊκός).

Πέρα από το τραγελαφικό του θέματος, πολλές φορές οι συνθήκες σε φέρνουν σε τέτοιο σημείο που αναγκάζεσαι να κ΄κλείσεις το στόμα σου και να μην μπεις σε ένα κυκεώνα βωμολοχιών Προτιμάς να κρατάς ψηλά το κεφάλι και να θυμάσαι κάποια καλά στοιχεία όσα, μπορείς δηλαδή να διατηρήσεις ζωντανά στην μνήμη σου. Τα σέβη μου...

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

2010 ήταν και πάει...


Να πάει, να πάει και να μη ματα - ξαναγυρίσει ούτε δαύτο!!! Και γκρίνιαζα για το 2009,πολύ καλύτερο ήταν τελικά, από το 2010, αλλά και πάλι κάθε χρόνο πάλι ξουτ ξουτ θα λέω στον περασμένο. Δεν βαριέσαι, συνήθεια κατάντησε και αυτό.

Τι σου έμεινε από το 2010, με ρώτησε μια φίλη μου την περασμένη εβδομάδα, και σκιάχτηκα που δεν είχα μια γρήγορη απάντηση να δώσω. Τι διάολο, τόσο απαθής χρονιά ήταν , δεν μπορεί.

Και όμως μου έμειναν αρκετά, άσχημα και καλά, ήταν όλα τους δικά μου!!

2) Η δουλειά έγινε πολύ πιο ήρεμη σε σχέση με την περσινή σεζόν και μαζί και τα νεύρα όλων (άσχετο εάν αυτό το πληρώσαμε όλοι μας με μια υπογραφή τέλος Δεκεμβρίου)

3)Ήρθε στο κόσμο η δεύτερη βαφτιστήρα μου, η "Λιλίκα" όπως χαϊδευτικά την λέμε, και σκόρπισε χαρά σε όλους μας!

4) "Ένας" έφυγε, "ένας" ήρθε που όμως δεν κατάφερε να μείνει, όσο και αν προσπάθησαν και οι 2 πλευρές. Έτσι είναι η ζωή τελικά.

5) Ένα πράσινο πρωτάθλημα ρε παιδιά επιτέλους, είναι γεγονός... Για τα όσα ακολούθησαν έπειτα δεν θα κάτσω να ασχοληθώ γιατί θα χαλάσει η ήδη χαλασμένη διάθεση μου! Βάλτε μυαλό...ο Παναθηναϊκός δεν είναι μαγαζάκι ούτε παιχνίδι να το παίζεις και να το αφήνεις στη γωνία!

6) Ένα τατουάζ κοσμεί επιτέλους τα πλευρά μου, εκεί όπου αναμεσα στο αγαπημένο μου, λουλούδι, θα βρεις τα μονογράμματα του Πατέρα μου και της μητέρας μου... Α ρε Βασίλη, αν δεν με πιεζες, ακόμα θα το αποφάσιζα, κ'ας με χαλβάδιαζε για ώρα ο απέναντι, κ'ασ με δούλευες που ήμουν ημίγυμνη από τη μέση και πάνω και ενω με τσάκιζε η άλλη, εσύ γέλασες λέγοντας: τριφύλλι ήθελες...ας πρόσεχες!

7) Παντρεψα τη μπουμου - Αλεξάνδα και ηρέμησα και έμαθα πως τον δικό της δρόμο θα ακολουθήσουν και 2-3 αγαπημένοι φίλοι ακόμα!! Αντε με το καλό!!!


Όλα αυτά και πολλά ακόμα ήταν μέρος του 2010, κάποια από αυτά θα με ταλαιπωρούν και το 2011, αλλά το έχω αποδεχτεί. Ορισμένοι άνθρωποι, είναι τόσο ευχάριστοι, ακόμα και όταν σε παιδεύουν!Καλή χρονιά να έχουμε, και κάτω τα χέρια από τα κυριακάτικα μου!!! Τα σέβη μου!


ΥΓ: Για τυχόν παρεξηγήσεις, το "ένας έφυγε ένας ήρθε" αναφέρεται καθαρά στην τύχη μου, και σε καμία περίπτωση σε χαρακτηρισμό ανθρώπων. Αν και κάποτε, όπως έχω ξανα αναφέρει στο παρελθόν, στην ζωη του ανθρώπου θα μπουν και θα βγουν πολλοί άνθρωποι, θα δώσουν και θα πάρουν, ένας όμως θα καταφέρει να μείνει. Αυτό που μένει- μετράει είναι οι όμορφες αναμνήσεις, αν δεν καταφέρουν να στις σκοτώσουν και αυτές.
Και γ' αυτή την τύχη ευθήνομαι, αποκλειστικά και μόνο εγώ.

Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010

After christmas "spirit"


Άγιος Βασίλης ήταν και πέρασε. Tα δώρα που ζητήσαμε μπορεί να μην ήταν εφικτό να τα πάρουμε, αλλά οι οικογενειακές στιγμές ήταν στο φόρτε τους. Κ' ας έλειπες εσύ από την παρέα. Σε συζητήσαμε όμως, όπως κάθε χρόνο. Γελάσαμε με τις γκάφες σου, τις ατάκες σου, τα θα σου και γενικά μπορεί να έλειπες ουσιαστικά ήσουν εκεί όμως πνευματικά.
Δεν μου ήταν αρκετό ομολογώ. Πάντα τέτοιες μέρες με κάνουν μελαγχολική, η απουσία σου, είναι πάντα εμφανής παντού και σε όλους μας.
Η μαμά πάντα χαμογελάει στημένα , εμείς γελάμε δυνατά, και πονάμε βουβά. Και όμως μέσα μου ξέρω ότι είσαι κάπου τριγύρω.
Πινελιά στην μελαγχολική μέρα, η επίσκεψη στη Χριστινούλα, την βαφτιστήρα μου, που εκτός του ότι είχε την γιορτή της, είχε και όλα της τα ξαδέρφια σε απαρτία. Ένας μίνι, παιδικός σταθμός στα πόδια της παρουσία και του Άγιου Βασίλη!! Το χαμόγελο της και μόνο δίνει κουράγιο σε όλους εμάς που γκρινιάζουμε πολλές φορές χωρίς ουσία, και που στεναχωριόμαστε για τόσο ασήμαντα πράγματα.


Τα ξεχνάς όλα, έτσι. Η αλήθειες πάντα μέσα από τα μάτια των παιδιών, είναι πιο
αθώες, πιο γλυκιές. Ηρεμούν και την πιο πέτρινη καρδιά. Throught the eyes of a child everything is much better...
Περιμένοντας να τελειώσει η Boxing day στην Αγγλία, μπας και τελειώσει επιτέλους και η δουλειά μου στο Φάληρο, αναπολώ όμορφες στιγμές και προσμένω ακόμη πιο όμορφες μέρες. Για όλους μας, μικρούς και μεγάλους. Μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά...!Τα σέβη μου...

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

ho ho ho...!


Μια μόλις ημέρα πριν τα Χριστούγεννα. Δεν είμαι καθόλου στο πνεύμα, θα το ομολογήσω. Περισσότερο στο κόσμο μου είμαι παρά στο πνεύμα με τα ελαφάκια και τους Άγιους Βασίληδες και τα χιλιάδες λαμπιόνια στους δρόμους. Μάλλον αρνητική αύρα λέγεται αυτό ε? Ε δεν πειράζει, όπως λέω και εγώ ενίοτε, πάρε ένα depon και θα σου περάσει κοπελιά!
Πάει πολύς καιρός, από την τελευταία φορά που χάρηκα Χριστούγεννα Ίσως επειδή πάντα δούλευα, δεν κατάφερα να μπω μέσα στο πνεύμα ποτέ. Ήμουν πάντα παιδί της Πρωτοχρονιάς, και πάντα εκτός Αθήνας. Με πνίγει και μόνο που το σκέφτομαι η παραμονή εντός Αττικής.
Πέρυσι τέτοιο καιρό, μαζευτήκαμε πάνω, στο δωματιάκι, παρέα μεγάλη και ευχάριστη. Ίσως κινηθώ σε τέτοιους ρυθμούς και φέτος, με ή και χωρίς τους ίδιους ανθρώπους δουλεύοντας ή όχι. Οι αναμνήσεις είναι πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ολοζώντανες.
Αναφορικά με τη πρωτοχρονιά, ποιος ξέρει, που θα με βγάλει ο δρόμος. Τα αναπάντεχα είναι πάντα τα καλύτερα.
Με το μυαλό μου κόμπο, αλλά με διάθεση να αλλάξω ότι μου το δημιουργεί, εύχομαι σε όλους σας, χαρούμενες γιορτές. Ότι σας πήρε το 2010 από το μυαλό την ζωή και την τσέπη σας, να σας το γυρίσει εις διπλούν πίσω. Είμαι σίγουρη, πως δεν θα το αρνηθείτε. Το ίδιο λέω να κάνω και εγώ..Καλές γιορτές, τα σέβη μου!

Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010

1+1=2


Η αριθμητική έχει πάντα ένα δεδομένο αποτέλεσμα Το ίδιο και η ορθή σκέψη.
Ειδικά όταν προέρχεται από κατασταλαγμένο άνθρωπο κ' όχι από κάποιον μου αναζητά- ψάχνει παντού να βρει στοιχεία του εαυτού του που του λείπουν, ή που δεν μπορεί ο ίδιος να δει.
Δεν ξέρω γιατί όλα στη ζωή πρέπει να ναι τόσο περίπλοκα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις σχέσεις. Η εργασία πχ, δίνεις το 100% του εαυτού σου, εισπράττεις μετά από χρόνια δουλειά, κόπους ετών, μειώσεις μισθών, αντί τους καρπούς των κόπων σου. Πράγματα για τα οποία έχεις θυσιάσει πολλές ώρες, μέρες μήνες από τον προσωπικό σου χρόνο.
Αναρωτιόμουν, αν σε αυτή την χώρα που λατρεύω θα πάψει να ισχύει ποτέ το ρουσφέτι, το γλύψιμο, η λογική του δημοσίου υπαλλήλου και θα κυριαρχήσει η αξιοκρατία. Νομίζω ότι η λέξη ποτέ, είναι δεδομένη!
Ορισμένοι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να δουν τίποτα πέρα από την μύτη τους. Ακόμα και η λύση στο πιο απλό όλων όπως είναι το 1+1=2. Άλλοι το βλέπουν ή 11, ή 1 και 1 δώρο...Γιατί χωρίς δωράκι δουλειά δεν γίνεται...Τα σέβη μου.

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Αγαπημένο, λατρεμένο, αφιερωμένο...!

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Ευχαριστώ όσους μου έστειλαν e-mail γιατί:


1.Σταμάτησα να πίνω Coca Cola, αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους λεκέδες στα WC.

2. Σταμάτησα να καταναλώνω ότι είχαμε στο ψυγείο γιατί το σελοφάν και τα τάπερ έχουν ουσίες που σου τρώνε τα σωθικά. Πέταξα και το φούρνο... μικροκυμάτων γιατί είχα μια βόμβα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.

3. Δεν πάω πλέον κινηματογράφο, για να μην κάτσω σε κάθισμα που ίσως να έχει καρφίτσα που φέρει τον ιό του AIDS.

4. Δεν αγοράζω πια από ντελικατέσσεν σπιτικά ντολμαδάκια της κυρά-Μαρίας από τότε που διάβασα ότι είναι της κονσέρβας και με δουλεύουν.

5. Μυρίζω άσχημα, αφού δεν βάζω πλέον αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει καρκίνο. Δεν λούζομαι γιατί φοβάμαι τις εγκεφαλίτιδες.

6. Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητό μου στα supermarkets, ούτε μετακινούμαι με το μετρό διότι ίσως κάποιος μου δώσει να δοκιμάσω κάποιο άρωμα ή μου βάλει σπρέι, για να με ληστέψει αργότερα.

7. Δεν απαντώ το κινητό μου, διότι ίσως μετά μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Τζούνω στην Αλάσκα, Χαράρε ή Τ ιχουάνα. Από τότε μάλιστα που έμαθα ότι μπορεί κάποιος να σε παρακολουθεί, ακόμα και αν το έχεις κλειστό, στο σπίτι μιλάμε με σημειωματάκια.

8. Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι, διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια ασθένεια διότι έμαθα ότι τα χρησιμοποιούν οι αρουραίοι για να κάνουν κακά επάνω τους.

9. Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο κλαμπ, δεν κοιτάζω κανέναν, ακόμα και αν είναι ωραία γυναίκα, διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο και μου βγάλει το συκώτι ή άλλο όργανο για να το πουλήσει στη μαύρη αγορά και ξυπνήσω σε μια μπανιέρα γεμάτη παγάκια.

10. Κατέθεσα όλες τις οικονομίες μου στον λογαριασμό της Αmy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, 7.000 περίπου φορές. Είναι αξιοθαύμαστο, αυτό το παιδί είναι 8 χρόνων από το 1995!!!

11. Δεν τρώω πια χάμπουργκερ στα Mc Donald's γιατί δεν είναι πραγματικό κρέας.

12. Δεν τρώω πια κρέας από τότε που είδα σε εκείνο το e-mail με τι ταΐζουν τα μοσχάρια και τις αγελάδες. Εννοείται ότι έκοψα και το γάλα αφού διάβασα ότι στα σούπερ μάρκετ πουλάνε, με μαιμουδιά, ληγμένο. Εννοείται ότι μετά το mail που έδειχνε ότι ποτίζουν τα λαχανικά με ακάθαρτα νερά, τα έκοψα και αυτά.

13. Από τα πολλά mails με τσόντες που λαμβάνω, γέμισα κόμπλεξ από τα μεγέθη των ανδρικών μορίων και τα καμασουτρικά που είδα..που ντρέπομαι πια να πηδήξω.

10. Έγραψα το όνομά μου περίπου 3.000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος σκίουρου και άλλες 34.967 για να επιστρέψουν οι Άγγλοι τα Ελγίνεια.

11. Έχω μαζέψει περίπου 3.000 χρόνια με κακή τύχη, 18 χρόνια σεξουαλικής ανικανότητας, οι δικοί μου έχουν αρρωστήσει βαριά 7.954 φορές, και έχω πεθάνει 67 φορές από τα chain letters που μου έστειλαν.

Υ.Γ. ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Ε-ΜΑΙL ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 8.500.000 ΑΤΟΜΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 18:34 ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΑΡΑΠΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΤΟ ΠΟΥΛΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΗΔΗΞΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.

Αν και αυτό κατά κάποιο τρόπο γίνεται ήδη.....Τα σέβη μου!