Let the sunshine in!

Εδώ είμαστε, νέα αρχή νέα διάθεση Αφήνουμε πάντα πίσω. Ότι μας χαλάει και ότι δεν άξιζε τον κόπο. Γιατί παίδες μια είναι η ζωη, γιατί να την χαραμίζεις με ανώφελες και ανώριμες σκέψεις. Το είπε και ο "σοφός" κολλητός αν και ακόμα ΚΑΙ αυτός κατάφερε να ξεγελαστεί...! (Να την ακούτε την ξανθιά ρεεεε)

Μόνιμος τόπος αναζήτησης θετικής αύρας η Θεσσαλονίκη μου! Ξέρει πάντα να με αποζημιώνει Και αυτή και οι κάτοικοι της.

Γ' αυτό και εγώ δεν χαλάω χατήρι σε κανέναν από τους δυο.

Μετά από ώρες συζητήσεων και αναλύσεων ένα πράγμα κρατάμε, τις στιγμές. Γιατί από κουβέντες και υποσχέσεις παίδες, φλομώσαμε όλοι μας. "Άκου και γέλα" είναι το νέο σύνθημα που επικρατεί στη παλιοπαρέα.

Υπάρχει ένα ρητό που είχα ακούσει κάποτε και το βρήκα μετέπειτα και σε στάμπα μπλούζας: "Ζωή είναι ότι σου συμβαίνει ενώ εσύ κάνεις άλλα σχέδια", όπως επίσης και το " Όταν εσύ κάνεις σχέδια ο θεός γελάει" μαζί και ο πατέρας μου θα συμπληρώσω. Μου λείπει όσο ποτέ, και τώρα ακόμη περισσότερο, αλλά ξέρω πως ότι αναποδιά έρχεται στη ζωή μου είναι καθαρά γιατί έτσι πρέπει. Οπότε και το αποδέχομαι!

Το να κάνεις αυτοκριτική στον εαυτό σου είναι μαγκιά. Το να ξέρεις τα λάθη σου και να τα παραδέχεσαι είναι σεβασμός τόσο προς σε εσένα όσο και προς τον περίγυρό σου. Το να κρατάς κακίες και να κουβαλάς αρνητική ενέργεια το μόνο που καταφέρνεις είναι να ρίχνεις την δική σου διάθεση και έπειτα και τον ανθρώπων που είναι στο πλάι σου. Το να ξέρεις να συγχωρείς είναι μακράν ότι πιο "αρχιδάτο" έχω ακούσει και εχω πράξει ποτέ. Σπάνιο μεν ντόμπρο δε.

Στην μισο-ηλιόλουστη Αθήνα χαζεύω από το τεράστιο παράθυρο του γραφείου μου και χαμογελάω μετά από κάτι εικοσιτετράωρα αϋπνίας και αφαγίας! Ξαφνικά πεινάω πολύ, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Η δουλειά είναι λιγοστή ο χρόνος για αναζήτηση και ακόμη περισσότερες στιγμές, πολύς! Μπόρα είναι θα περάσει. Εχω περάσει και πολύ χειρότερα και στάθηκα όρθια.

Ιf tomorrow never comes...λέει ένα τραγούδι τι θα έκανες? Εγω σίγουρα δεν θα με χαράμιζα γιατί αξίζω κάτι παραπάνω απ' ότι μου πλασάρουν!Εσύ?

So let the sunshine in!

Τα βόρειο - Ελλαδίτικα σέβη μου!

ΥΓ. Συνοικέσια δεν δεχόμαστε, πλέον. Κρατήστε τα για τις αδερφές σας. Εμείς καήκαμε,αρκετά!

Η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα λένε. Και μάλλον κάτι παραπάνω θα ξέρουν όσοι και το λένε και το πράττουν Λαμπρά ως εδώ Και επειδή εγώ γενικά είμαι ανάποδη θα ρωτήσω γιατί η άμυνα να μην είναι η καλύτερη επίθεση? Να αμύνεσαι δηλαδή προκειμένου να μην δεχτείς "γκολ"?(σε ελεύθερη μετάφραση) και παράλληλα να ανεβαίνεις, βοηθώντας στο σκοράρισμα. Πολυεργαλείο ένα πράγμα! . Αν αμυνθείς σωστά και δεν είσαι Βύντρα, κάτι γίνεται. Αν πάλι είσαι Λουκάς θα το ρουφήξεις το μπαλάκι και δεν θα μιλήσεις και καθόλου. Το μόνο που σου μένει είναι να κυνηγήσεις την "ανατροπή"...

Σε ποδοσφαιρική διάλεκτο το σημερινό μου κείμενο, επηρεασμένη μάλλον από τη Σαββατοκυριακάτικη εμπειρία μου και σε συνδυασμό πάντα με την ανατροπέλα του αιώνα - για τα πράσινα δεδομένα- του Παναθηναϊκού απέναντι στη Ρόμα.


Συνήθως επιτίθεμαι, προκειμένου να πετύχω το στόχο μου. Να σκοράρω στη ζωη μου. Αλλωστε αν δεν ρισκάρεις, ελάχιστα καταφέρνεις κατ εμέ.


Σήμερα ανακάλυψα και την αμυντική πλευρά του εαυτού μου. Κάλυψα την αριστερή μου πλευρά με περίσσια ευκολία και απέδειξα για ακόμη μια φορά πόσο μέσα πέφτω στις προβλέψεις μου αναφορικά με τις δυνάμεις του επιθετικού που βρέθηκε απέναντι μου. Δεξιοπόδαρος με ευχέρεια στη κίνηση, όχι όμως και τόσο καλός στο σκοράρισμα. Βλέπεις μερικά πράγματα είναι δύσκολο να τα προβλέψεις, σου βγαίνουν στη πορεία.


Στον δικό μου αγώνα, δεν υπήρξε νικητής. Ξερό Χ ήταν. Με μηδαμινές φάσεις και πολλά οφσάιντ...! Στην αναμέτρηση του Β' γύρου, δεν ξέρω πιο θα ναι το αποτέλεσμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έχω αποφασίσει στα σίγουρα... ποια "θέση" μου ταιριάζει περισσότερο!
Τα...ποδοσφαιρικά σέβη μου!



ΥΓ: Τελικά η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση ή το αντίστροφο?

Η μικρή τσιπουρο - πλήστρα!

Πάει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που είχα ασχοληθεί με το φαινόμενο φιλίες, αρπαχτές, προδοσίες κτλ κτλ. Όλοι τις έχουμε βιώσει,άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο.

Aυτή την φορά, όμως αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ για 5 μόλις λεπτάκια με το φαινόμενο τσιπουρο - πλήστρα!

Η συγκεκριμένη "κυρία" θα μπορούσε να ενταχθεί στις φιλίες - αρπαχτές ή να το θέσω και αλλιώς φιλίες φυτευτές! Ίδιου ζωδιακού κύκλου με την κυρία την οποία διαβάζεται και όμως τόσο διαφορετική σε ποιότητα - ποσότητα - "διάμετρο", μυαλό. Ντροπή της ιχθυοκαλλιέργειας ένα πράγμα.

Σήμα καμπάνα στην μέση του πουθενά που κατοικούσε ,δεν είχε και έτσι αποφάσισε να μαζέψει τα υπάρχοντα της και να μετακομίσει στην Αθήνα στα 18 της χρόνια. Αναλογίες, τότε...τέλειες! ότι πρέπει για την πεινασμένη ανδρική πλατεία της περιοχής. Το ροτέισον και το πάρε - δώσε - έλα πίσω - ξανά γύρνα ήταν το καλύτερο της και τα θύματα αναμενόμενα καθώς το IQ ήταν ραδικιού.

Κάπως έτσι κύλησαν τα χρόνια. Οι σωματικές αναλογίες άλλαξαν, μαζί και οι γαμπροί της συμφοράς. Οι σταθερές "φιλίες" όμως όχι. Κάτι ήξεραν,φαίνεται εκείνοι...

Κομπάρσος στην ιστορία της μικρής τσιπουρο-πλήστρας ο άγιος μπασκετμπολίστας της διπλανής γειτονιάς. Θύμα, απλά όχι αιώνιο... Σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους, το μυαλό υπήρχε, δεν αναφερόταν μόνο σε συζητήσεις για να γεμίσει η κουβέντα!. Εκείνος σώθηκε , κάποιοι άλλοι έμπλεξαν. Δεν ήξεραν δεν ρώταγαν? Ή μήπως ήξεραν...?

Η μικρή τσιπουρο-πλήστρα ξέστρωσε πολλά κρεβάτια. Φίλων της, κολλητών , γνωστών, ακόμα και εκείνων που ανήκαν αλλού. Γιατί όχι? Ο καλός μύλος όλα τα αλέθει,άλλωστε! Παρηγοριά στον άρρωστο, χαρακτηρίστηκε..

Κ' όπως εύστοχα διατυμπάνιζε " Και ο θεός ο ίδιος να κατέβει κάτω,εσύ θα αρνείσαι τα πάντα". Ως πότε,θα απαντήσω εγω...!

Με αυτή την λογική πορεύθηκε, και δεν της βγήκε και σε κακό...Μαγκιά.

Τι γίνεται όμως όταν μια κατά τ'άλλα πολύ ευτυχισμένη οικογενειακή συμβίωση το 2010, διαταράσσεται όταν η ίδια χτυπά την πόρτα του αγαθού πλην τίμιου μπασκετμπολίστα? Αρχικά υπάρχει ξέσπασμα από την οικογένεια και έπειτα ακολουθεί τηλέφωνο με το οποίο εκλιπαρεί για συγκάλυψη του "εγκλήματος"...!

Τι θα γίνει άραγε αν μαθευτεί ότι η συγκεκριμένη "κυρία" η που κατάφερε μέσα σε τόσα χρόνια να κλείσει αρκετά σπίτια, εξακολουθεί να ενοχλεί τον πρώην σε τακτά χρονικά διαστήματα, φλομώνοντας στο ψέμα τον νυν?

Η απάντηση...προσεχώς...Γιατί, και ο θεός ο ίδιος να κατέβει να ξέρεις ότι πλέον δεν σε πιστεύει κανείς!Τα σέβη μου...δεν ξεχνώ...ΠΟΤΕ!!!

If today was your last day,what?

Οι nickelback, μου έδωσαν να καταλάβω πως πολλές φορές οι στίχοι ενός τραγουδιού μπορεί να σημαίνουν πολλά παραπάνω, απο το απλά να ντύνουν μια υπέροχη μελωδία.
Ξεχωρίζω: do whatever it takes ' cause you can't rewind a moment in this life let nothing stand in your way cause the hands of time are never on your side

Κάνε ,ότι περνάει από το χέρι σου λοιπόν, γιατί δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω μια στιγμή σ'aαυτή τη ζωή. Μην αφήσεις τίποτα να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο σου , γιατί τα "χέρια του χρόνου" δεν θα είναι ποτέ με το μέρος σου.

Χρόνος : Ένα μη χωρικό γραμμικό συνεχές στο οποίο τα γεγονότα συμβαίνουν με εμφανώς μη αναστρέψιμη τάξη".

Χρόνος : η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν , το παρόν , και το μέλλον , θεωρούμενη ως σύνολο".

Χρόνος, χρόνος, χρόνος. Καθόλου ελεύθερος χρόνος. Πήξιμο,τρέξιμο,δουλειές,ευθύνες, σκέψεις, εικόνες, αναμνήσεις. Κ'ομως όλα αυτά απαιτούν χρόνο, τον οποίο δεν καθόμαστε ποτέ να σκεφτούμε αν τον έχουμε, απλά τον παραχωρούμε απλόχερα βάση προτεραιοτήτων
Το τραγούδι λέει, αναρωτιέται προλαμβάνει: Αν ήταν η τελευταία σου μέρα αυτή που διανύεις, και για την αυριανή θα ήταν πολύ αργά, θα έλεγες αντίο στο χθες?Θα ζούσες την κάθε στιγμή σαν να ήταν η τελευταία?
Πόσοι από εμάς διαθέτουμε έστω και λίγο χρόνο από την μέρα μας, να σκεφτούμε όλα αυτά? Πόσοι ζούμε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία? Την απάντηση την αφήνω σε εσάς. Εγώ την έδωσα στον εαυτό κάποια χρόνια πίσω. Με λίγες στιγμές εξαιρέσεων...γιατί "λάθη είμαστε, άνθρωποι κάνουμε"(χεχε)"Μy nickel back,please..."

Would you find that one you’re dreamin’ of? Swear up and down to God above That you finally fall in love If today was your last day...

Τι σου έμεινε απο το 2009?

Πλησιάζουν Χριστούγεννα, ακολουθεί η Πρωτοχρονιά, απολογισμοί περασμένου έτους, κτλ κτλ κτλ. Είναι 23/12, και μέσα στο φωτεινό γραφείο προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά τις χιλιάδες δουλειές που εκκρεμούν ενώ παράλληλα σκέφτομαι ότι πρέπει να ξεκουραστώ και λίγο! Ανέκδοτο ακούγεται, αλλά λόγω πείσματος, θα το καταφέρω και αυτό!
"Τι σου έμεινε τον χρόνο που έφυγε¨, με ρώτησε στα ερτζιανά, ο Κώστας.
"Πολλά και διάφορα! Θες σοβαρή απάντηση?"
Τι μου έμεινε άραγε απο το 2009?
1. Η δεύτερη απόδραση του τρελού, με το ελικόπτερο
2. Το ότι ο Πάσσαρης θέλει να γίνει μοναχός!
3. Η φυγή του Τεν Κάτε, η οποία κάνει τους μισούς "πράσινους" να διαφωνούν με τους άλλους μισούς.
4. Ένας μαλάκας που με τράκαρε και μετά εξαφανίστηκε, δηλώνοντας λίγο αργότερα οτι ψεύδομαι και θα μου κάνει μήνυση την οποία και έκανε!
5. Το τρελό μπάσκετ του Παναθηναϊκού στο Βερολίνο, και η φανέλα Σπανούλη στα χέρια μου ως δωρο, ένα βράδυ του Αυγούστου...
6. Τα λάθη μου!
Είδα:
5. Το golfaki να μετατρέπεται σε πατίνι!
6. Ανθρώπους να παίρνουν αποφάσεις και να τις μαθαίνω μέσω τρίτων!
7. Την εθνική να βουλώνει στόματα, και τους μισούς Έλληνες ξαφνικά να αγαπούν τον Ρεχάγκελ.
8. Την Μπάγερν να χάνει το πρωτάθλημα!Για τον παναθηναϊκό, δεν μου έκανε εντύπωση!
9. Την Έφη Θώδη να καταλήγει σε ψυχιατρείο και τα μισά κανάλια να ψάχνουν την αφορμή!!
10. Τον μισθό μου στα ίδια επίπεδα!(shit)
11. Εναν με βιολί να κάνει την πλάκα του και να κερδίζει την Γιουροβίζιον!
Άκουσα:
11. Πολλά, Νουνού όμως ένα!
12. Ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε οικονομική κρίση(σώωωωπα).
Οτι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης!
Τι περιμένω το 2010?
1. Λιγότερα ψέμματα.
2. Λιγότερες μαλακίες στο χαζοκούτι και οχι μόνο.
3. Καλή και ποιοτική μουσική!
4. Αποδείξεις,(μεταφορικά και κυριολεκτικά)
5. Καλούς διαιτητές, γιατι βαριέμαι τη γκρίνια και τις ανακοινώσεις!
5. Να γίνω "καλό" κορίτσι, μπας και πάω στον παράδεισο!
Εσένα τι σου έμεινε απο το 2009?

Χρόνια μας πολλά, με μυαλά ανοιχτά και πολλά χαμόγελα!! Ho,ho,ho, Merry Christmas, an a happy new year!

It's derby time, my love!

Τι κακό-κατάρα και αυτή. Χρόνια τώρα να μπλέκω αφενός μεν με λάθος ανθρώπους και αφετέρου οι συγκεκριμένοι να μην βλέπουν και μπάλα. Τώρα θα μου πεις, ποιος είναι ο μη φυσιολογικός, εδω? Καλά, οκ, εγω είμαι η ανώμαλη της υπόθεσης, που αντί να θέλω να απολαύσω Κυριακάτικους ή Σαββατιάτικους καφέδες, προτιμώ τη Σούπερλίγκα. Εντάξει το δέχομαι. Αμάρτησα για τον Καραγκούνη!Έχασα τέλεια ραντεβού για είχε τελικό Τσάμπιονς Λίγκ. Δεν πήγα εκδρομή με τον φίλο μου, γιατί θα έχανα το ντέρμπι στο γήπεδο! Ναι, ναι τα έχω κάνει όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα!

"Και τι ζητάω, τι ζητάαααω, μια ευκαιρία στο γήπεδο να πάαααω. Ναι παραλήρημα λέγεται,ποδοσφαιρικό. Κ' ας σε κοιτούν οι 9 στους 10 άνδρες που δεν ξέρουν το επάγγελμα σου συνωμοτικά, βάζοντας στοίχημα μεταξύ τους ότι δεν γνωρίζεις καν τι είναι το οφσάιντ, και ότι ανήκεις στην γενιά γυναικών που αγάπησε την μπάλα μετά το Γιούρο του 2004, έτσι γιατι ήταν στη μόδα!

Οφσάιντ: Ένας παίχτης είναι σε θέση οφσάιντ εάν είναι πιο κοντά στη γραμμή του αντίπαλου τέρματος, και από τη μπάλα και από τον δεύτερο τελευταίο αντίπαλο.

Και το κόρνερ δεν βγαίνει από το κορνέ, αλλά από το ποδόσφαιρο! : Η μπάλα τοποθετείται μέσα στο γωνιαίο τόξο το πλησιέστερο προς το κοντάρι με σημαία της γωνίας (από όπου η μπάλα πέρασε έξω από τη γραμμή τέρματος).

Εξαιρέσεις υπάρχουν παντού...!

Σήμερα τα ντέρμπι είναι δις. Ποδόσφαιρο , μπάσκετ. Η μέρα έχει κάτι από το πρωί, η δουλειά είναι στο φουλ, εγώ παρότι έχω πήξει σκέφτομαι ότι ο τρίτος του γραφείου για το γούρι λείπει, και αγχώνομαι μην πάει γρουσουζιά! Ναι, ρε έχω διδαχθεί από τους καλύτερους, (βλέπε Ιωαννίδη)

Ένα είναι το σίγουρο, ότι μετά από μέρα ντέρμπι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού, δεν έχεις αντοχές για τίποτα άλλο. Νοικοκυρές, μπορείτε να πάτε να απολαύσετε τον καφέ σας στην παραλία, οι υπόλοιποι...ανώμαλοι ποδοσφαιρόφιλοι, συντονιστείτε! It's derby time, my love!Ας κερδίσει ο καλύτερος!

ΥΓ: Τάσο, εστω και Ολυμπιακός, χαίρομαι που επιτέλους κάποιος θα βλέπει μπάλα μαζί μου!!

Knocking on heaven's door...

Χάθηκα το ξέρω. Αλλά λίγο οι υποχρεώσεις οι εργασιακές, λίγο οι προσωπικές δεν μου έδιναν και πολύ χώρο και χρόνο να κάτσω να αναπτύξω τα όσα ζω το τελευταίο διάστημα Άσε που δεν ενδιαφέρουν και κανέναν. Κρατάμε το γεγονός ότι χαμογελάμε σε όλους τους τομείς, μετά από 2 περίπου χρόνια, και αυτό αρκεί. Δυο χρόνια πέρασαν, από τότε που ο πατέρας μου έφυγε από κοντά μας. Δυο δύσκολα χρόνια με πολλά ερωτηματικά, νεύρα και απορίες, αναποδιές, τραγελαφικές καταστάσεις, αλλά πολύ ένταση και ενέργεια για να συνεχίσεις παρακάτω. Ο Θάνατος σου, με πόνεσε, με λύγισε, αλλά με έμαθε να πατάω ακόμη πιο γερά στα πόδια μου. Να δέχομαι τα λάθη μου και να τα πληρώνω μόνη χωρίς το κατσάδιασμα σου, το οποίο ομολογώ πως μου έχει λείψει αρκετά. Και ναι, είναι αρκετά από τότε. Νομίζω πως περιπλανιόμουν μέσα σε έναν άδειο κόσμο προσπαθώντας βρω τα δικά μου πατήματα, ενώ παράλληλα η εικόνα σου ήταν πάντα τριγύρω, εκεί να θυμίζει πως τελικά για τα πάντα υπάρχει η πρώτη φορά. Πρώτη φορά χωρίς να υπάρχει "τετράδα" στο τραπέζι, πρώτα γενέθλια, γιορτή, Χριστούγεννα, Πάσχα, κτλ. Δεν περίμενα ποτέ να με καταλάβουν στην ζωή μου,δεν το επεδίωξα κιόλας Καθένας από εμάς κρύβει το δικό του γολγοθά, και όσο και να θέλει να τον μοιραστεί, πάντα ένα μέρος θα μένει βαθιά χαραγμένο στην ψυχή του. Και εσύ είσαι πάντα μέρος μου,κομμάτι μου. Η ζωή συνεχίζεται, ναι. Αυτό κάνω και εγώ, και αυτή τη φορά νομίζω πως είμαι σε καλό δρόμο!(?) Μεγάλες κουβέντες δεν λέω. Τις έκοψα καιρό τώρα. Άσε που ξεχνάω εύκολα. Υποσχέσεις, προγράμματα,ραντεβού. Για το επόμενο πεντάλεπτο, ότι θες. Από κει και πέρα, από εκεί και πίσω,λυπάμαι. Αλσχάιμερ με το ζόρι!
Είμαι η Μαρίνα, και μετά από 2 χρόνια χωρίς εσένα, είμαι καλά. Κράτησα την θετική σου πλευρα, τις όμορφες εικόνες σου. Σε χαρτί, αλλά κυρίως στο μυαλό μου! Κράτησα ότι με κάνει να χαμογελάω, και να σκέφτομαι πόσο περήφανη είμαι που σου έμοιασα! Μετά από δυο χρόνια, I'm knocking on heaven's door just to tell you, thank you....!
Μας λείπεις,πολύ!
Τα σέβη μου!