Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Γυναικεία διαίσθηση..


"Το μυρίζομαι από μακρυά", είχε πει κάποτε μια φίλη σε μια κουβέντα , θεωρώντας δεδομένο το κέρατο που έτρωγε, έφαγε ή που θα της χτυπούσε την πόρτα στο μέλλον. Γιατί ένα κέρατο είναι αναπόφευκτο, θα σου χτυπήσει την πόρτα ακόμα και αν δεν ξέρει την διεύθυνσή σου..Άλλωστε το google πλέον όπως ανέφερα και παλαιότερα μπορεί να σου ανοίξει για τα καλά τα μάτια. Δεν χρειάζεται να ρωτήσεις και πολλά. "Γυναικεία διαίσθηση" μου σχολίασε κάποια στιγμή ένας φίλος. Τα μυρίζεται όλα, δεν χρειάζεται να πεις και πολλά. Μαλακίες θα σου πω εγώ. Γυναικεία περιέργεια λέγεται, άγχος για το τι θα της ξημερώσει το αύριο, με αποτέλεσμα να τρώγεται με τα ρούχα της και να ψάχνεται για να δώσει απαντήσεις στα πολλές φορές εντελώς παιδιάστικα ερωτηματικά της. Άλλες πάλι έχει πληροφορίες, είδε όνειρο, αισθάνεται περίεργα, έχει προαίσθημα (κτλ κτλ) προκειμένου να καλύψει την κουτσομπόλα που κρύβει μέσα της. Και μια κουτσομπόλα την κρύβουμε όλες μας, ακόμα και οι άνδρες δεν είναι απαραίτητα γυναικείο προνόμιο, και δεν είναι απαραίτητα τόσο άσχημο όσο ακούγεται . Άλλες μ'αυτό οδηγήθηκαν στην καταστροφή και σ' άλλες τους άνοιξε τα μάτια γιατί προφανώς ζούσαν στο δικό τους μοναδικό συννεφάκι και δεν ήθελαν να το πιστέψουν. Πρίν λίγο καιρό αναζητώντας, ανακάλυψα κάποια πράγματα και το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν εκείνη η έκφραση "Γυναικεία διαίσθηση", και λέω: "Ωραία δικαιολογία". Γέλασα γιατί, εμένα καμία γυναικεία διαίσθηση και καμιά χαρτορίχτρα δεν με οδήγεισαι στο να αναζητήσω. Η κοινή λογική ήταν πόσο μάλλον όταν έχεις φάει ψέμματα με το κουτάλι, ίσως και μια δόση περιέργειας.
Πλέον γελάω, παρατηρώ και σκέφτομαι πως από τότε που γεννήθηκαν οι δικαιολογίες από τότε που μπήκε σαν λέξη στο κοινό ελληνικό λεξικό (και όχι στο "ιδιαίτερο" του Μπαμπινιώτη) ξεχάσαμε τι σημαίνει αυθεντικότητα. Καμία γυναικεία διαίσθηση δεν σε οδηγεί να παρακολουθήσεις τον σύντροφό σου ή τον φίλο σου, τον κολλητό σου, το αδερφό σου για να δεις αν σου έχει πει την αλήθεια. Περισσότερο είναι η ανασφάλεια την οποία έχεις αποκομίσει μέσα από κάποιες τραυματικές εμπειρίες της ζωής σου
Βέβαια κάποιοι άνθρωποι έχουν μια τάση να "υπερφουσκώνουν" καταστάσεις στον εγκέφαλο τους με αποτέλεσμα ,χωρίς λόγο, να τρώγονται με τα ρούχα τους, τα καλλυντικά τους, τα έπιπλά τους κτλ. Εκεί είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο που έλεγε και ο πατέρας μου. "Έχω ένα τηλέφωνο μιας καλής ψυχολόγου" θα πω εγώ. Χρήζουν παρακολούθησης γιατί η ζήλια τους αγγίζει το απαγορευμένο - αρρωστημένο άρα μη φυσιολογικό Δεν την γούσταρα ποτέ μου την ζήλια. Σε φθείρει απίστευτα και συν της άλλοις σε οδηγεί πολλές φορές σε λάθος συμπεράσματα και βεβιασμένες παιδιάστικες κινήσεις. Προτιμώ αν και πάντα δεν είναι εφικτό να τα ακούω ευθέως τα "κακά" μαντάτα και να τα λέω επίσης. Δεν θα αρνηθώ ότι ζηλεύω, αλλά πάντα μέσα σε λογικά όρια, αν έχει όριο η ανθρώπινη συμπεριφορά!
'Αποφεύγεις " μου είχε πει πριν κάποια χρόνια το "καρφί", γιατί κατά βάθος ξέρεις πως κάτι θα ανακαλύψεις και το αρνείσαι. Μα η ιστορία σε δικαιώνει πάντα στο τέλος. Καθένας παίρνει ότι του αξίζει, και έτσι έγινε.
Καταλήγω στο εξής:Δεν χρειάζεται καμία διαίσθηση και κανένα όνειρο και καμία χαρτορίχτρα για να σου επιβεβαιώσουν ότι ο γκόμενος - α σου είναι πιθανό να έχει ακόμη "σχέσεις" με τον πρώην ή την πρώην του και να μην στο λέει, γιατί ξέρει ότι θα λυσάξεις. Επίσης δεν χρειάζεται ιδιαίτερο μυαλό για να καταλάβεις ότι όταν δεν θα είσαι μαζί του το μάτι του θα πέσει στον κώλο της ξανθιάς απέναντι. (Το κορμί του πατριώτη που λέγαμε) Και να σου πω και κάτι, χαλάρωσε! Καθένας έχει τις ιδιαιτερότητες του, αν δεν μπορείς μάζεψε τα και αναχώρησε για αλλού. Αυτό βέβαια είναι το εύκολο της υπόθεσης όπως είχε πει εύστοχα κάποτε ένας φίλος. Το δύσκολο είναι να είσαι εκεί. Γιατι αν δεν χτυπήσεις δεν θα μάθεις ποτέ πώς είναι να σηκώνεσαι! Ρώτα και εμάς! Τα σέβη μου

ΥΓ Τα ακούς λέω?Τ' ακούω να λες! Ευχαριστώ για την κουβέντα. Πολλά φώτα, κρύο αλλά ζεστές καρδιές και τρυφερά λόγια από ανθρώπους που ξέρω και ξέρουν ότι μια "εικόνα" δεν είναι ποτέ αρκετή!Κeep up the good work!

2 σχόλια:

Artistz είπε...

Ειναι πολύ σωστο να διαχωρίζουμε τις εννοιες ζήλια και ανασφάλεια..βεβαια ειναι τόσο κοντα αυτες οι 2 λέξεις αλλά υπάρχουν φορές που κανουν και τρομερο πολεμο μεταξυ τους..
Προσωπικα μπορω να σου πω οτι εχω νιωσει ανασφαλεια στη ζωη μου..και εχω νιωσει ανασφαλεια οχι μονο καποιων κακων εμπειριών,αλλά επειδη αυτή η ανασφαλεια που την έβγαζε ο ανθρωπος που ειχα δίπλα μου..οχι οτι και καλα εφταιγε ο αλλος..και εγω πολλες φορες εχω δει ο χαρακτηρας μου να απορρει ανασφαλεια σε μια μερίδα ανθρωπων..ειναι καθαρα θεμα χαρακτηρα πιστευω..

Εχω φίλο μου ο οποιος ήταν Ανασφαλης σε καθε βημα που εκανε..γνωρισε μια κοπελα η οποια τον εκανε οχι μονο να ξεχασει την ανασφαλεια αλλα και να του δωσει εναν αερα κυριολεκτικα δυναμικό..ειναι να βρεις το κουμπι σου..αν το βρεις απογειωνεσαι..
και εκει ξεχνας ζηλιες και ολα τα συναφη και γινεσαι ενα με τη ζωη σου και τη τρέλα σου(..τη δημιουργική τρελα σου πάντα)

Υπηρχαν φορές(..σαν να μιλαω σε γιατρό νιωθω και χαιρομαι που μου βγαινει ετσι να μιλησω ..)που ενιωθα οτι η ζηλεια μου(..που ηταν και σε πολυ μικρο σημειο)που ετρωγε τα σωθικα..υπαρχει και ζηλια η οποια σε βοηθαει να δυναμωσεις λίγο τη καρδια σου αλλα υπήρχαν φορές που ζηλευα σε πολυ μικρο σημειο και τρελαινομουνα όχι για την άλλην αλλά για μενα που σκεφτομουνα έτσι..

Αυτο που καταλαβα μεγαλωνοντας ήταν οτι πρεπει να αφηνουμε τη ζωη μας να παρει τη μορφη που πρεπει χωρις να επεμβαινουμε εμεις για να την αλλάξουμε λόγω ιδιαιτεροτήτων και λόγια άλλων..
να μην αφηνουμε τη ζηλια και τη καθε ανασφαλεια να μας τρώει..
νιωθουμε οτι μας κερατωνει?..ας μας κερατωνει τι να κανουμε..καλυτερα που το καταλαβαινουμε και προσπαθουμε την επομενη φορα να μην ειμαστε πιο προσεχτικοι..
Κοινώς δεν ειμαστε ο ευατος μας..δειχνουμε εναν ψευτικο προσωπο και αυτο οταν με το καιρο φευγει κανει τον αλλο να ψαχτει σε κατι αλλο..
αληθινοι να ειμαστε,και αυτο αν μας οδηγει σε λαθη δειχνει οτι ειμαστε σε καλο δρομο..γιατι πολυ απλα ο δρομος για την απογειωση και την ευτυχια δεν ειναι στρωμενος με ροδοπεταλα..φιλιά!

mare είπε...

Πολυ σωστό σε βρήκα, ειδικά στο κομμάτι της ανασφάλειας το οποίο εκτός του οτι πηγάζει και απο προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες μπορεί σε μεγάλο βαθμό να στο βγάλει και ο άλλος. Υπερενερητικός - κοινωνικός κτλ.Δεν ειναι απαραίτητο όμως να είναι και ετσι οπως το φαντάζεσαι. Το γεγονός οτι μπορει να είναι ετσι ο χαρακτήρας του, δεν σημαίνει οτι είναι και άπιστος. Άλλο που πολλοί απο εμάς μουρμουρίζουμε!
Οταν λοιπόν κατ' εμέ φωλιάσει η ζήλια ή και η ανασφάλεια σε μια σχέση, ειναι δεδομένο οτι θα πάρει την κατηφόρα. Στην ουσία κατα ενα μεγάλο μέρος το προκαλούμε εμεις οι ίδιοι.
Ναι, πρέπει να είμαστε αληθινοί, αν και πλέον αυτοί που το κάνουν είναι δαχτυλοδειχτούμενοι.Ωστόσο υπάρχουν ακόμα εκεί
έξω..Και προς θεού όχι λόγια τρίτων! Καθένας το βλέπει απο την δική του σκοπιά, και ως γνωστόν τα.."στρατόπεδα" στην Ελλάδα είναι πολλά!!φιλιά!

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.