Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Σύνδρομο delivery


Δε λέω,καλά τα delivery. Ειναι εκεί οταν τα χρειάζεσαι(πάλι δε μαγείρεψες Κούλαα - δε παραγγέλνουμε τίποτα κτλ) και πάντα πρόθυμα χωρίς να ζητάνε "μπουρμπούρι" αν και εμμέσως το περιμένουν οταν ενώ βγάζεις να πληρώσεις κάνουν πάνω απο ενα πεντάλεπτο να σου δώσουν τα ρέστα,μετρώντας ένα ένα τα δεκάλεπτα,κάνοντας μικρές διακοπές κοιτώντας σε,μπάς και τους γνέψεις οτι δε θές ρέστα και σταματήσει το θέατρο του παραλόγου.
Το delivery με την έννοια οπως μου τη μετέφερε πρόσφατα ένας φίλος,ομολογώ οτι την άκουσα για πρώτη φορά,αλλα με έκανε να γελάσω με τη ψυχή μου.
Συζητώντας για σχέσεις,και τα προβλήμα που μονίμως επιφέρει μια τέτοιου είδους κίνηση,μου λέει: Εγω το προβλημα μου το έχω λύσει.Εχω τη Σούλα,το delivery.Δηλαδη τι ακριβώς εννοώ.Την παίρνω τηλέφωνο όποτε έχω ορέξεις,περνάει απο το σπίτι οπότε..κοβω τη σοκολάτα,καταλαβαίνεις.Και την έχω ονομάσει delivery!Ερχεται,κάνει οτι πρεπει να κάνει,και φεύγει.Ασε που πρίν φύγει,μαζεύει κιολας,πλένει κανα πιάτο,στρώνει το κρεβάτι,αα κυρία!Η κοπέλα μου σίγουρα δεν θα τα εκανε όλα τόσo καλα.Και γκρίνια μηδέν παρακαλώ,απαιτήσεις μηδέν.Οπότε γιατι να αγχωθώ όπως βλέπω όλους τους άλλους να αγώνονται όλη μέρα,γιατι είπε το ένα-το άλλο,το παρ'αλλο?Κυρία με τα όλα της!
Πρίν η συζήτηση καταλήξει σε παρωδία,γελάσαμε με τη ψυχή μας.Κ'ας ήξερα κ'ας ήξερε καλά μέσα του οτι δεν τον κάλυπτε κανενα "delivery" τέτοιου είδους.Πονεμένος - απογοητευμένος ήταν που αρνιόταν πεισματικά να το παραδεχτεί.
Σε πολλούς απο εμάς έχει συμβεί μέτα απο μια έντονη απογοήτευση,να κλειστούμε στον εαυτό μας, να αρνιόμαστε να δεχτούμε το πάμε παρακάτω,και εννοείτε οτι η έκφραση "θαρθουν και καλύτερες μέρες" μας κάνει να ξεσπάμε σε γέλια,τα οποία περισσότερο νευρικότητας είναι,παρά μέσα απο ψυχή μας.Ο πολύ καλός μου φίλος,ναι είχε πράσει μια πολύ άσχημη περίοδο,ήταν και εξακολουθεί να είναι η ψυχή και ο ψυχολόγος της παρέας,το παιδί που πάντα ήθελε η μητέρα σου να παντρευτείς,απλά εκείνος δεν μπορεί πλέον να το αποδεχτεί .Συσσωρευμένη ανασφάλεια,απο μια σχέση που πίστεψε και δεν τσούλισε όπως περίμενε,και αυτό δεν τον αφήνει να συνεχίσει λειτουργεί με τον ίδιο αυθορμητισμό όπως στο παρελθόν. Σιγουρα το delivery,δεν τον καλύπτει,αλλά για την περίοδο αρνητικότητας που διανύει, του αρκεί.
Ο φίλος μου θα τα καταφέρει,είμαι σίγουρη γ'αυτόν.Το θέμα είναι κατα πόσο αλλάζουμε ή διαμορφώνουμε το χαρακτήρα μας μετα απο μια έντονη ερωτική απογοήτευση που ζήσαμε.Κλείνεσαι,δε μιλάς πολύ,βλέπεις το αντίθετο φύλο σαν εχθρό και όχι σαν γλυκό του κουταλιού που συνήθιζες να το αποκαλείς,και αναλώνεσαι σε σχέσεις χωρίς ουσία,απλά για την απολαυση ή την ανάγκη. Περνάει ενα "σεβαστό" διάστημα οπου βγαίνεις τις τριπλάσιες φορές απ'οτι στο παρελθόν,τα σπάς, και γενικά είσαι σε μια φάση ¨γιουχου" που λέω και εγω,οπου δεν σε ενδιαφέρει τίποτα αλλο απο το να περνάς καλα.Και εννοείτε πως η ποιότητα σου είναι εντελώς αδιάφορη,σε απασχολεί μόνο η ποσότητα,και σαφως η πλήρης ελευθερία.Το μόνο δεδομένο στην όλη υπόθεση είναι πως όταν είσαι σε τέτοια περίοδο της ζωής σου,όταν η ποιότητα περάσει απο μπροστά σου,μπορεί να μην την καλημερίσεις και καθόλου,κ'ας καυχιόταν η μητέρα σου μια ζωή για τους καλούς σου τρόπους. Δεν είναι θέμα τρόπων,όμως.Είναι καθαρά θέμα κακής ψυχολογικής κατάστασης,και απογοήτευσης.
Την αρνητικότητα την έζησα και εγώ, δε θα βγάλω την ουρά μου απ'έξω.Το delievery όχι,γιατι πολύ απλά δε μπορεί να καλύψει τα θέλω μου.Εγκεφαλικός άνθρωπος βλέπεις,και αισθηματίας.Απλα τότε.. ήμουν πολύ μικρή για να κρίνω τι είναι ποιότητα.Είχα το νταλκά μου με τον mr aerozol, οπου δε μπορούσα να κατανοήσω γιατι δεν μπορεί να είναι απλα εκεί..χωρίς να μου σπάει τα νεύρα όλη την ώρα.Και σαφώς ο Γιαννάκης φαινόταν απλά ως σπυρί ανεπιθύμητο σε μέρα ραντεβού. Εκείνος πλησίαζε και εγώ απλα προσπερνούσα.
Αραγε κατα πόσο αξίζει το κόπο,να σπαταλάς πολύτιμες ώρες,μέρες ,μήνες ίσως και χρόνια,απο τη ζωή σου,να θρηνείς το μακαρίτη που λέει και μια φίλη,αδειάζοντας τόσο πολύ τον εαυτό σου?Να προσπερνάς ανθρώπους που μπορεί να σε κάνουν να χαμογελάσεις και πάλι,να σου προσφέρουν ευτυχία και νέες εικόνες?
Κάθε λεπτό που περνάει,σου διδάσκει και κάτι και δε χρειάζεσαι να είσαι σοφός για να το καταλάβεις.Απλά να μην είσαι τυφλός..
Στις καλύτερες μέρες που υποσχέθηκα στον εαυτό μου..και στον "Μινάρα" που είναι ψυχούλα..Τα σέβη μου

Βέβαια υπάρχει πάντα και η περίπτωση του αιώνιου εργένη.Εκείνος αγαπάει μόνο τον εαυτό του!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.